ປະຫວັດຄວາມເປັນມາຂອງແບັດເຕີຣີລິທຽມ: ພະລັງງານໃຫ້ແກ່ອະນາຄົດ

ການສ້າງແບັດເຕີຣີລິທຽມ

ເລື່ອງລາວຂອງແບັດເຕີຣີລິທຽມມີມາຕັ້ງແຕ່ຊຸມປີ 1970, ເມື່ອນັກຄົ້ນຄວ້າເລີ່ມສຳຫຼວດທ່າແຮງຂອງລີທຽມເປັນສ່ວນປະກອບຫຼັກໃນແບັດເຕີຣີທີ່ສາມາດສາກໄຟໄດ້. ມັນແມ່ນໃນຊ່ວງເວລານີ້ທີ່ນັກວິທະຍາສາດໄດ້ຄົ້ນພົບຄຸນສົມບັດທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງລີທຽມ, ລວມທັງຄວາມໜາແໜ້ນຂອງພະລັງງານສູງ ແລະ ນ້ຳໜັກເບົາ, ເຮັດໃຫ້ມັນເໝາະສົມສຳລັບອຸປະກອນເອເລັກໂຕຣນິກແບບພົກພາ. ການຄົ້ນພົບນີ້ໄດ້ວາງພື້ນຖານໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາແບັດເຕີຣີລີທຽມໄອອອນ, ເຊິ່ງຈະສືບຕໍ່ຄອບງຳຕະຫຼາດເອເລັກໂຕຣນິກສຳລັບຜູ້ບໍລິໂພກໃນອີກຫຼາຍປີຂ້າງໜ້າ.

ໃນປີ 1979, ນັກເຄມີສາດຈາກມະຫາວິທະຍາໄລ Oxford ທ່ານ John Goodenough ແລະທີມງານຂອງລາວໄດ້ມີຄວາມກ້າວໜ້າ ແລະ ພັດທະນາແບັດເຕີຣີ lithium-ion ທີ່ສາມາດສາກໄຟໄດ້ເປັນຄັ້ງທຳອິດ. ວຽກງານບຸກເບີກນີ້ໄດ້ວາງພື້ນຖານໃຫ້ແກ່ການຄ້າແບັດເຕີຣີ lithium-ion, ເຊິ່ງກຳລັງໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມຢ່າງໄວວາເນື່ອງຈາກປະສິດທິພາບທີ່ດີກວ່າ ແລະ ອາຍຸການໃຊ້ງານທີ່ຍາວນານກວ່າເມື່ອທຽບກັບແບັດເຕີຣີ lead-acid ແລະ nickel-cadmium ແບບດັ້ງເດີມ.

ຕະຫຼອດຊຸມປີ 1980 ແລະ 1990, ຄວາມພະຍາຍາມໃນການຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ພັດທະນາຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໄດ້ສຸມໃສ່ການປັບປຸງປະສິດທິພາບ ແລະ ຄວາມປອດໄພຂອງແບັດເຕີຣີລິທຽມ. ໜຶ່ງໃນສິ່ງທ້າທາຍທີ່ສຳຄັນແມ່ນການຊອກຫາເອເລັກໂຕຣໄລທີ່ໝັ້ນຄົງທີ່ສາມາດທົນທານຕໍ່ຄວາມໜາແໜ້ນຂອງພະລັງງານສູງຂອງລິທຽມໂດຍບໍ່ມີການຫຼຸດຜ່ອນຄວາມປອດໄພ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ນຳໄປສູ່ການພັດທະນາສູດເອເລັກໂຕຣໄລ ແລະ ລະບົບການຈັດການແບັດເຕີຣີທີ່ປັບປຸງຄວາມໜ້າເຊື່ອຖື ແລະ ຄວາມປອດໄພຂອງແບັດເຕີຣີລິທຽມໄອອອນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.